برقى تنافى ندارد . البته در چنين مواردى از نظر قانون كتابت بايد « ابن » را با « الف » نوشت تا با « ابن » ى كه بين پسر و پدر واقع مىشود اشتباه نگردد مانند محمّد بن على ابن الحنفية ، و محمّد بن يزيد ابن ماجه ، و احمد بن محمّد بن سعيد ابن عقده ، پر واضح است كه الحنفية مادر حضرت على « عليه السلام » نيست بلكه ابن الحنفيه عطف بيان از محمّد است و همينطور ابن ماجه و ابن عقده عطف بيان از محمّد پسر يزيد و احمد پسر محمّد بن سعيد است « 1 » در هر حال ، اگر عبد الملك نام پدر ابو العلا باشد با طهمان ، و اگر نام خود ابو العلا باشد - و هو الحق - با خالد تطبيق نمىكند و بايد عبد الحميد بن ابى العلا غير از عبد الحميد برادر حسين بن ابى العلا باشد . پس وثاقت او ثابت نيست ، وقوع وى در اسناد كامل الزيارات هم به نظر ما و نظر اخير مرحوم آقاى خويى دليل بر وثاقت راوى نمىباشد . ولى به نظر ما ، با توجه به اكثار روايت اجلاء از وى از جمله عده‌اى از اصحاب اجماع همچون فضالة بن ايوب و عبد الله بن المغيره و عثمان بن عيسى و كسانى همچون ابن ابى عمير و صفوان و بزنطى كه لا يروون و لا يرسلون الا عن ثقه ، وثاقت وى ثابت مىشود . بنابراين روايت صحيحه است . 2 ) بررسى دلالت روايت : تقريب استدلال به اين روايت براى عدم اشتراط احتمال التفات حين العمل ، چنين است كه : امر به جا به جا كردن و چرخاندن انگشتر در غسل و وضو به خاطر حصول يقين است به وصول آب به آن قسمت از بدن كه تحت خاتم واقع شده ، و چون در صورت نسيان تحويل و اداره ، فرض غفلت حين العمل از وصول آب شده است ، و با اين حال حكم به عدم لزوم اعادهء نماز شده ، معلوم مىشود كه قاعدهء

--> ( 1 ) در كتاب رجال نجاشى « الف » « ابن عبد الملك » بر خلاف قانون كتابت حذف شده و ما به جهت صيانت از عين نسخه‌هاى كتاب نجاشى آن را در طبع جديد تغيير نداديم .